مجازی واقعی
میشه گفت هیچوقت نتونستم اینترنت رو به عنوان دنیای “مجازی” درک کنم.
حالا جدیدن یه چیزی افتاده تو سرم که میگه: دنیای “واقعی” یعنی اینترنت، یعنی تویتر، یعنی فیسبوک، یعنی فرندفید، یعنی یعنی یعنی.
و دنیای مجازی و غیر واقعی یعنی شهرُ کوچهُ خیابونُ مردم، کنار دوستُ آشنا و… .
دنیای مجازی یعنی؛ جایی که خودم نباشم، مجبور باشم مسائلی رو پنهان کنم، مجبورم فلان حرف رو نزنم، فلان کار رو نکنم و خیلی از خود سانسوریهای دیگهای از این دست.
خب، وقتی توی اینترنت با هویت واقعیایم فعالیت میکنم، کار میکنم، با دوستام فاقد از نوع جنسیت و دین و سن و هزار تا مسائل دیگه رابطه دارم، دروغ نمیگم، فیلم بازی نمیکنم، خودِ خودمم، خود سانسوری ندارم و هفتصدُ هفتادُ هفت مورد دیگه، چرا باید اینترنت رو مجازی بدونم؟
اتفاقن برعکس، اینترنتی رو که توش آرمان خودِ خودشه رو واقعی میدونم و دنیای بیرون از اینترنتم رو که باید حتا برای تو خیابون رفتنم ‘اِن’ مورد رو برسی کنم و اون چیزی نباشم که خودم میخوام رو مجازی میدونم.
پی: البته لازم به ذکر که من معمولن تابع نظر خودمم و حرف مردم برام اندازه یه پشه هم ارزش نداره، اما خب، اونا حرفشون رو میزنن و چه بخوام چه نخوام گاهی باهاشون درگیر میشم!
عالــــــــــــــــــــــــــــی کاملا موافقم :)
حسنیه
دی ۲۸, ۱۳۸۹
آقا آرمان کلام شما متین. منکر روابط جسمانی هستی یا نه؟ اگه هستی که فبها. کلام شما متین، نظر شما برای ما و شما ارزشمند. اگه نه، یعنی به قدرت عشق (به خانواده، جنس مخالف یا موافق، طبیعت…) ایمان داری، پس بهتر از من میدونی که هیچی به اندازه بوسه و حتی رابطه خوب ج.نن.س.ی لذت بخش نیست که در دنیا مجازی همچین کارهایی در وایرلسهای فضایی به فنا میرن. اگه اینهمه حرف زدم قصدم نه تایید بود نه تکذیب چون “اما” را استفاده نکردم. قصدم این بود که بگم من همیشه دنبال کسانی بودم که باهاشون بی نقاب باشم و از قضای روزگار کم هم نبودن. باهم بی نقاب بودیم و حقیقی که لذتش در کلام نمی گنجه. حالا آرزو می کنم به کسی برسی که حقیقتا از وجود بی نقاب شما لذت ببره! به بد و خوب مسائل زیر نقاب هم کار ندارم! البته آرزوی من در صورتی حقیقت پیدا می کنه که شما هم خواستارش باشی . شاد باشی
فلفل قرمز
دی ۲۸, ۱۳۸۹
من بیشتر اوقات (شاید بیشتر از ۹۰ درصد) مواقع، با همه افراد، بدون نقاب بودم و خواهم بود، برام هم فرقی نداشته که طرف از دستم ناراحت میشه یا خوشحال، من به این روش خودم ادامه میدم، اما این بینقاب بودن، در خیلی از موارد برای من دردسر ساز شده!
حرف منم اینه که چرا باید فیلم بازی کنم و مواقعیای که حرف دلم رو میزنم با من برخورد میشه!؟
آرمان
دی ۲۸, ۱۳۸۹